Ὁδεύοντας πρὸς τὰ Χριστούγεννα
Μάθατε τὰ νέα λένε;
Nαὶ τὰ ἔμαθα! τους λέω...
Πως τὰ ξέμαθα δὲν λέω…
Κι ὅτ' ἡ ψυχὴ κουράστηκε
καὶ ὅλα τὰ παλιὰ ἀπωθεῖ
καὶ τὰ καινὰ μόνο ποθεῖ.
κι’ ἰδιαιτέρως τὸ καινὸ
συγχρόνως τὸ καὶ παλαιὸ
νέο που δεν παλιῶνει
τὸ μόνο ὑπὸ τὸν ἥλιον
μονότατον καινόν.
Ἰδοὺ ἡ παρθένος ἐν γαστρὶ
ἕξει καὶ τέξεται υἱόν,
τὸ ὄνομα καλέσουσιν
αὐτοῦ Ἐμμανουήλ,
ὅ ἐστιν μεθερμηνευόμενον·
μεθ᾽ ἡμῶν ὁ Θεός.
Κύριε σκήνωσ’ ἐν ἡμῖν
καθάρισε ὅ,τι παλαιὸ
ἐντός μας βασιλεῦει
κι’ ὁλότελ' ἀνακαίνισε
ἀεῖ καταπονούμενες
τοῦ ζῆν ἐξαπορούμενες
κραυγάζουσες ψυχές.
© Μιλτιάδης Νικολάου, Λευκωσία, 2025
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου