Μύρον Μεθυστικόν και Ευωδέστατον

Μέσα στην τόση μπόχα και δυσωδία των καιρών μας υπάρχει ακόμη ελπίδα ελέους, μία άρρητη ευωδία αναδύεται από κάπου - κι είναι το μύρο σου τόσο μεθυστικό κι αλλιώτικο, όταν ρέει άφθονο απ' το σκήνος σου και ευωδιάζει τον θρόνο του Θεού σου και τους φίλους σου στην πόλι σου Θεσσαλονίκη και στην Οικουμένη ολάκερη, Μάρτυς Χριστού Δημήτριε Αξιάγαστε!

Ἄφθονε Χριστέ!

Άφθονε Χριστὲ!

Κύριε λύτρωσέ με

ἀπό τῆς ἀθυμίας μου

καὶ ἀπὸ τῆς ἐπιθυμίας μου

ἀπό της ἀποτυχίας μου

καὶ ἀπὸ τῆς ἐπιτυχίας μου

ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου

καὶ ἀπὸ τῆς δικαιοσύνης μου

ἀπὸ τῆς ἀδιακρισίας μου

καὶ ἀπὸ τῆς κρίσεῶς μου

ἀπό τῆς ἀφθονίας μου

καὶ ἀπὸ τοῦ φθόνου μου

ἡ ἄφθονη πηγὴ τῶν αγαθῶν

ἡ ἀκρότις πάντων τῶν ἐφετῶν.

Ἄφθονε, Χριστέ, 

Δόξα Σοι!

© Μιλτιάδης Νικολάου "Προσευχές στον Κήπο των Παχυφύτων", Ιδάλιον, 2025.

"Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΣΟΥ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ"

   Όταν την ψυχή σου κυκλώσουν κακοί λογισμοί (όπως αμφιβολίας, αφιλαδελφίας, καχυποψίας προς κάποιον αδελφό ή αδελφή ή ακόμη προς τους γονείς ή τον πνευματικό σου πατέρα) επανάλαβε με όλη τη δύναμη της ψυχής σου τα ακόλουθα λόγια του 34ου Ψαλμού: Δίκασε, Κύριε, τοὺς ἀδικοῦντάς με (ληστρικούς λογισμούς), πολέμησε τούς (άτιμους κλέφτες) που ήλθαν να διαρρήξουν τον οίκο της ταπεινής μου ψυχής. Άρπαξε στο παντοδύναμο χέρι σου όπλο και ασπίδα, σήκω επάνω και έλα στη βοήθειά μου. Σύρε κοντάρι για ν' ανακόψεις (τις απατηλές σκέψεις) που με καταδιώκουν (ξεδιάντροπα και με θράσος). Πες στην ψυχή μου: "Η σωτηρία σου είμαι εγώ!"

Δόξασε την Ανάσταση του Χριστού

 

Δόξα τῇ Ἁγία Ἀναστάσει σου Κύριε.! Επαναλάμβανε την φράση αυτή διαρκώς κάθε Κυριακή. Δοξάσε με ολόκληρη την διάθεση, την καρδιά, την ψυχή και την δύναμή σου την Ανάσταση του Χριστου για να αποκυλίσει ο Άγγελος Κυρίου τον λίθο της πορώσεως και της λύπης που συνθλίβει την ύπαρξη σου και να αξιωθείς και της χαράς και μακαριότητος των τέκνων της Αναστάσεως.

Ὑψηλῆς Τάσεως Ζωηφόρο Χᾶδι

  Ὑψηλῆς Τάσεως Ζωηφόρο Χάδι

Παράκλητέ μου Ἀγαθὲ

ἄγγιξε τὴν καρδία μου

μὲ το φωσφόρο ἄγγιγμα

τῆς αὔρας τῆς λεπτῆς σου.

Χάιδεψε μου την ψυχὴ

τῷ ζωηφόρῳ ρεύματι 

τῆς Ὑψηλῆς σου Χάρης.

Κᾶνε με κάποτε ἀγωγὸ

ποὺ θὰ φωτίζει τὸ χωριό.

© Μιλτιάδης Νικολάου "Προσευχές στον Κήπο των Παχυφύτων", Ιδάλιον, 2025.

Στάρετς Ἠλίας Νοζντρίν

 

Στάρετς Ἠλίας Νοζντρίν

 

Κοιμήθηκες ἀποβραδίς,

νέος, σεμνός, περικαλλής,

εὔμορφος, πράος και γλυκῦς·

γένια λευκὰ καὶ μεταξένια,

ψυχή ἀγνὴ μαλαματένια.

Ὤ πολιέ τῶν Ρώσων Στάρετς!

Ὄπτινα Μεγαλόσχημε

κι’ Ἄθωνος ἀσκητά!

τὰ χέρια σου μιὰ ἰκεσία

μὰ καὶ μιὰ ποθεινὴ ἀγκαλιὰ.

Τῶν ἐν ἐσχάτοις ὀρθοδόξων

παππούλη ἐσύ παρηγοριά.

Πάτερ Ἠλίι τοῦ Κυρίου!

μὴ μας ξεχνὰς, μὴ μας ξεχνὰς!

ἀν ὄντως βρήκες παρρησία

μπρὸς στὸν Οὐράνιο Βασιλιά.

                                                              ©  Μιλτιάδης Νικολάου, Μάρτιος, 2025